Οι αργοί ρυθμοί της καθημερινότητας πάνε μαζί με την απλότητα αυτής.
Ζώντας για λίγες μέρες σε ένα σπίτι στην Κρήτη συντροφιά με τους κρητικούς, θα αναρωτηθείτε ένα πράγμα στα σίγουρα: Τι θα ήταν η Κρήτης χωρίς αυτους?

Κάνοντας παρέα με κρητικούς, η πρώτη εντύπωση που αρέσει στους άντρες να δίνουν είναι ότι αυτοί κάνουν κουμάντο στο σπίτι και έχουν τα πρωτεία στην κοινωνική ζωή, αλλά στην πραγματικότητα οι γυναίκες είναι αυτές που παίρνουν τις αποφάσεις τόσο στο σπίτι όσο και στην οικογενειακή επιχείρηση. Όταν σε συναντούν για πρώτη φορά, θα σε καλέσουν σπίτι τους για να σου προσφέρουν μια ρακή και ένα σπιτικό πιατο φαι για το καλωσόρισμα. Μόλις φας την πρώτη μπουκιά πρέπει αμέσως να συγχαρείς την μαγείρισσα λέγοντας “γεια στα χέρια σου”.

Το να τρως μεσημεριανό με τους κρητικούς είναι μια μοναδική εμπειρία καθώς δεν θα σε αφήσουν να φύγεις μέχρι να σκάσεις από το φαγητό. Με άλλα λόγια, ακόμα και αν δεν πεινάς ή έχεις χορτάσει πρέπει να συνεχίσεις να τρως. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο γιατί το φαγητό είναι πάρα πολύ νόστιμο αλλά επειδή πάντα θα σου ξαναγεμίσουν το πιάτο μόλις πας να το αδειάσει. Το ίδιο συμβαίνει και με την ρακή. Κάθε φορά που λες ότι αυτή είναι η τελευταία που πίνεις, όλο και κάποιος θα βρεθεί να σου γεμίσει το ποτήρι λέγοντας, “πιες άλλη μια”.

Το καλύτερο μέρος του να μένεις μαζί με κρητικούς είναι οι αργοί ρυθμοί της καθημερινότητας. Εδώ οι άνθρωποι δεν αγχώνονται αν ξυπνήσουν λίγο αργότερα, αν ακυρωθούν τα προγραμματισμένα τους σχέδια- η ζωή τους εκτυλίσσεται σε αργούς ρυθμούς, προτιμούν την ποιότητα έναντι της ποσότητας. Δεν θα δυσκολευτείς να συνηθίσεις αυτό τον τρόπο ζωής αφού όλας γύρω σου ακολουθούν αυτούς τους ρυθμούς, όπως λένε οι ντόπιοι “σιγά, σιγά” Τι θα ήταν άραγε η Κρήτη χωρίς τους ανθρώπους της Σίγουρα θα ήταν ένα όμορφο μέρος αλλά θα της έλλειπε η ηρεμία, η γενναιοδωρία και η αυθεντικότητα.